Turystyka w Polsce

Turystyka w teorii i praktyce.

Jest to bowiem zjawisko społeczne, u podstaw którego tkwi powszechna potrzeba szukania określonych form spędzania wolnego czasu. Dla jego zabezpieczenia potrzebny jest cały zespól środków organizacyjnych, materialnych, prawnych, finansowych itp., które zapewniają obsługę i stwarzają odpowiednie ramy organizacyjne w zależności od warunków historycznych i społecznoekonomicznych danego kraju. W pojęciu TURYSTYKA występują dwa zasadnicze składniki określające złożony charakter "zespołu stosunków i zjawisk" a mianowicie: - ruch turystyczny - jako łączne określenie różnych form przemieszczania się osób;turystyka posiada system organizacyjny - określający łącznie: działalność organizatorska, obsługę wraz z materialnymi środkami jej służącymi czyli hotele, noclegi, sale konferencyjne i konferencje. Koordynacje i nadzór sprawowany przez instytucje powołane przez państwo. Składniki te wiążą się w jedna wzajemnie powiązaną i uwarunkowana całość. Ruch turystyczny

1. Główne RODZAJE I Formy
Charakteryzując ruch turystyczny należy przede wszystkim rozpatrzyć jego szczególne cechy, wyodrębniające go od innych form podróżowania i zmiany miejsca stałego pobytu. Turystyka i w jej wyjazdach o charakterze turystycznym tkwią różne indywidualne potrzeby szukania określonych form spędzania wolnego czasu. Pozwala to na przyjęcie następującego sformułowania: ruch turystyczny, to ogól różnorodnych form czasowego przemieszczania się osób wynikających z indywidualnych potrzeb poznawczych, wypoczynkowych, kulturalnych, rozrywkowych, zdrowotnych itp., lecz nie związanych z celami zarobkowymi. Określenie samego ruchu turystycznego nie wyczerpuje jeszcze jego pełnej charakterystyki. Bogactwo form ruchu turystycznego, tak różnych co do charakteru jak i co do treści czy celu, wymaga dokonania podziału klasyfikacyjnego. W Polsce dla celów organizacyjno-gospodarczych i badawczo-pro- gramowych przeprowadza się podział ruchu turystycznego wg następujących kryteriów:
- celu wyjazdu, który warunkuje zakwalifikowanie zaistniałego ruchu do określonego rodzaju i formy ;
- czasu pobytu, który wiąże się z celem i decydująco wpływa na zakres obsługi w miejscu pobytu.