Turystyka w Polsce

Turystyka w teorii i praktyce.

Pierwsza zaś wzmiankę w słownictwie polskim spotykamy w Słowniku Warszawskim z 1919 r. Określenie to odnosiło się do podróżnego lub przechodnia, tj. tego "co odbywa większe wycieczki dla przyjemnosci". Natomiast mianem turystyki określano głównie pieszy ruch wycieczkowy. Pochodzenie i pierwotne znaczenie w pełni jeszcze nie wyjaśnia nam istotnego zasięgu, jak tez współcześnie pojmowanego znaczenia tych słów. We współczesnym znaczeniu pod pojęciem turystyka rozumiany jest "całokształt zjawisk i przejawów działalności związanych z ruchem turystycznym i jego obsługa". Definicja ta jest uproszczona wersja stosowanego coraz szerzej w teoretycznych rozważaniach określenia turystyki wprowadzonego przez szwajcarskich naukowców W. Hunzikera i K. Krapfa. Według ich definicji turystyka jest to całokształt stosunków i zjawisk związanych z podrożą i pobytem w jakiejś miejscowości osób przyjezdnych, jeśli pobyt nie wynika z motywu osiedlenia się i przez to nie wiąże się z jakakolwiek działalnością zarobkowa". Określenia te pozwalają nam na wyodrębnienie, obok szeregu zjawisk, również i osób uczestniczących w podróżach turystycznych, czyli turystów. Istniejące i stosowane definicje, określające turystę jako uczestnika podróży, sprowadzają się do stwierdzenia, ze turysta jest to "osoba, która udaje się poza miejsce swego stałego zamieszkania w celach poznawczych, wypoczynkowych, zdrowotnych, rodzinnych, sportowych, kulturalnych lub rozrywkowych, lecz nie w celach zarobkowych". Najczestrzyp miejscem pobytu są hotele (sale konferencyjne). Ten ostatni ,;warunek" wyodrębnia turystów od innych podróżnych, którzy przybywają do różnych miejscowości, w tym i do turystyczno- -wypoczynkowych, ma znaczenie głównie statystyczne oraz ekonomiczne. Rzecz oczywista, ze dokładne oddzielenie podróżnych przybywających nie w celach turystycznych od rzeczywistych turystów jest bardzo trudne i dla wielu dziedzin obsługi nie ma istotnego znaczenia. Istotne jest natomiast, aby każdy przybywający na okres czasowy do danej miejscowości znalazł takie usługi, jakich oczekuje i jakie są niezbędne w dobrze funkcjonującym organizmie usługowym. Definicja powyższa odnosi się do określenia turysty uczestniczącego w ruchu krajowym. Natomiast w międzynarodowym ruchu turystycznym, tj. ruchu osób pomiędzy dwoma co najmniej krajami, stosuje się definicje przyjęta przez Organizacje Narodów Zjednoczonych (ONZ), a dotycząca 4 konwencji w sprawie ułatwień celnych (z 4 czerwca 1954 r.), w myśl której przez turystę rozumie się: "każda osobę niezależnie od rasy, piłci, języka lub religii, która z terytorium państwa, gdzie normalnie zamieszkuje, udaje się na terytorium innego umawiającego się państwa i przebywa w nim nie- krócej niż 24 godziny i nie dłużej niż 6 miesięcy w czasie I trwania poszczególnych 12-miesiecznych okresów, w celach prawie do- puszczonych (z wyłączeniem imigracji), takich jak turystyka, wypoczynek, sport, konferencje, zdrowie, noclegi, względy rodzinne, studia, pielgrzymki religijne lub interesy".