Turystyka w Polsce

Turystyka w teorii i praktyce.


Narastaj±ce problemy zwi±zane z rozwojem turystyki i wypoczynku stwarza³y konieczno¶æ powo³ania organu administracji pañstwowej, wyposa¿onego w uprawnienia zapewniaj±ce mu skuteczne oddzia³ywanie na z³o¿one procesy rozwojowe polskiej turystyki. W dniu 17 11 1960 r. odby³y siê liczne konferencje a Sejm PRL powo³a³ do ¿ycia G³ówny Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki (GKKFiT) jako naczelny organ pañstwowy do spraw kultury fizycznej i turystyki. Lata 1945- 1970 by³y okresem wzrostu zagospodarowania turystycznego, aczkolwiek jeszcze niedostatecznego, dla stale rozwijaj±cego siê dynamicznie ruchu turystycznego. Dziêki pomocy pañstwa odbudowano ze zniszczeñ i wybudowano wiele obiektów takich jak hotele, noclegi, sale konferencyjne. Od nowa zagospodarowano Tatry, pobudowano schroniska w Beskidach. PBP "Orbis" wybudowa³o szereg nowoczesnych hoteli w najbardziej uczêszczanych miejscowo¶ciach, np. w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Gdañsku. Zagospodarowano wiele nowych szlaków wodnych na Mazurach. Zak³ady pracy i organizacje zwi±zkowe zbudowa³y setki domów wypoczynkowych i o¶rodków. Równolegle z zagospodarowaniem turystycznym, dziewki odbudowie m. in. ca³ych zespo³ów zabytkowych i pojedynczych zabytków oraz budowie nowoczesnych zespo³ów miejskich, stworzono odpowiednie warunki dla rozwoju turystyki. Powa¿nym ¼ród³em smrodków finansowych na zagospodarowanie tury- styczne kraju stal siê Centralny Fundusz Turystyki i Wypoczynku powo³any na mocy ustawy sejmowej z 17 II 1960 r. fWK/FNIF, W oparciu o materialny bibliograficzne opracowaæ historie powstania i dzia³alno¶ci Polskiego Towarzystwa Tatrzañskiego (PTT) i Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (PTK), z uwypukleniem wp³ywu ich dzia³alno¶ci na rozwój turystyki w Polsce do 1950 r.

2. WIADOMOSCI WPROWADZAJACE Z TEORII TURYZMU
Turystyka, turysta
W poprzednim rozdziale spotykali¶my siê z takimi okre¶leniami, jak turystyka, turysta, ruch turystyczny, organizacje turystyczne itp. Pojêcia te wymagaj± bli¿szego zdefiniowania, aby w naszych pó¼niejszych rozwa¿aniach moszna by³o jednoznacznie rozumieæ ich znaczenie. Zanim jednak przejdziemy do wyja¶nienia znaczenia poszczególnych okre¶leñ, parê informacji o pochodzeniu i przekszta³caniu siê znaczenia s³owa "turystyka" i "turysta". S³owo "turystyka" (pochodne od ³aciñskiego s³owa tornus - ruch obrotowy, okrê¿ny odnosz±cy siê do form zmiany pobytu osób) wesz³o na stale do jerzyków wielu narodów w drugiej Polowie XIX wieku. Wyra¼niej, wraz ze znaczeniem, przyjmuje siê ten wyraz z jerzyka francuskiego. S³owo "tour", które oznacza okrê¿na wêdrówkê, podró¿ i powrót do miejsca, z którego siê wyruszy³o, przekszta³ci³o siê z czasem w Jerzyku francuskim w "tourisme", w jerzyku w³oskim - "tourismo", w jerzyku niemieckim - "Touristik"



Turystyka strona g³owna | Turystyka strona 1 | Turystyka strona 2 | Turystyka strona 3 | Turystyka strona 4 | Turystyka strona 5 | Turystyka strona 6 | Turystyka strona 7 | Turystyka strona 8 | Turystyka strona 9 | Turystyka strona 10 | Turystyka strona 11 | Turystyka strona 12 | Turystyka strona 13 | Turystyka strona 14 | Turystyka strona 15 | Turystyka strona 16 | Turystyka strona 17 | Turystyka strona 18 | Turystyka strona 19 | Turystyka strona 20 | Linki |